||||Zazule

Trzasnęłam drzwiami i pobiegłam w stronę drzwi wejściowych.Goście zdziwili się,że tak szybko wybiegam z imprezy,a nawet się nie bawiłam.Spotkałąm spojrzenie Atiny,chciała iśc za mną,ale Gustav ją zatrzymał.
Recepcjonistki by,ły widocznie wkurzone głośnym słuchaniem muzyki,a teraz mną.
-Ligia..cholera ! -krzyknął Tom i zbiegł za mną ze schodów.
Zarzuciłam na głowę kaptur i poszłam za hotel,w stronę małego parku.Bardzo mocno grzmiało,widziałam co chwilę większe pioruny.Usiadłam na ławce naprzeciwko małego wodospadu.
Tom mnie dogonił i usiadł koło mnie.
-Mogłaś mi powiedzieć po prostu,że mnie nie chcesz.
Spojrzał na mnie.Z kosmyków włosów kapała mi woda.
-To jest dla mnie naprawdÄ™ trudne..zrozum mnie.
Powiedziałam i spojrzałam na niego.Miał takie..radosne oczy,pełne emergi.Wyjazd bardzo mu pomógł.Miałam wielkie wrażenie,że się dobrze bawi.
-Tom..ty coś brałeś?- spytałam podejrzliwie.
-Niee..-zaśmiał się i uśmiechnął do mnie.
-Wariat..-szepnęłam i zaśmiałam się.
-I kto to mówi..-pociągną mnie za kosmyk włosów.
-Chyba całą noc stracisz n a suszeniu tych brudnych dredów..-spojrzałam na niego
-Pomożesz mi.To twoja wina.
Zasmialiśmy się patrząc sobie w oczy.
Nagle rozległo się wielkie BUM.Spojrzałam w okna pokoju gdzie wszyscy się świetnie bawili.Tak jak myślałam,nie było szyby.Znowu zagrzmiało,a deszcz padał tak mocno,że nie widziałam twarzy Toma,chociarz siedział tak bardzo blisko mnie.
-Czuję się jak pod prysznicem..-powiedziałam a w tym momencie wielki grzmot uderzył w drzewo obok naszej ławki.Krzyknęłam,bo drzewo leciało prosto na nas.
Tom chwycił mnie i odciągną od śmierci.Byłam zbyt bardzo sszokowana,żeby wogule coś zrobić..Drzewo płonęło,a ja leżałam jakieś 5cm od niego..
Spojrzałam na Toma..znowu się śmiał.
Uderzyłam go mocno w ramię.
-Kur*a,taka chwila a ty się śmiejesz?!
-Dobry jestem
Wybuchłam śmiechem,nie mogłam go kontrolować.Leżałam cała mokra na chodniku,strumyki wody wlewały mi się pod bluzkę..spodnie..majtki..
Tom przybliżył swoją twarz do mojej i zatonęliśmy w pocałunku.
Tak bardzo się pragnęliśmy,że nie patrzeliśmy na to co dzieje się wokuł nas,a zrobił się mały tłumik.Ludzie przerazili się płonącym drzewem i dwójką nastolatków,którzy wyglądali jak nienormalni.
Odepchnęłam delikatnie Toma od siebie i wstałam.W tłumie widziałam tylko starsze osoby,widocznie wszyscy byli z hotelu.
-Przepraszamy-wyszeptałam i pociągnłam Toma za sobą.
Poszliśmy w stronę mojego pokoju.Nie miałam klucza,więc musiałam iść w miejsce imprezy,do Atiny.Tom poszedł za mną.
Napotkaliśmy wiele zdzwiionych uśmiechów.W pewnym momencie wzrok Billa napotkał mój.
Uśmiechnął się.
Zrobiło mi się tak ciepło w środku..on..chciał,żebym była szczęśliwa.Nie ważne jakim kosztem..tak bardzo mnie kochał..
Byłam mu bardzo wdzięczna.
Bez żadnego skrępowania chwyciłam rękę Toma.
Zastanawiałam się,jak to możliwe,żeby w jedną godzinę całe twoje życie odwróciło się do góry nogami..?
Byłam najszczęśliwszą dziewczyną pod słońcem.
Poczułam jak delikatnie się przytula od tyłu do mnie i całuje w szyję.
Przeszły mnie dreszcze.